Malta, elke dag een avontuur!
november 15, 2009
Op immense kliffen van Ta Cenc
Sinds we op Malta aangekomen zijn, gebeurde er elke dag wel iets onverwachts. Het begint bij het chaotische verkeer (links rijden!) en de weg zoeken naar je klimbestemming van de dag. Dan vaak door ruig terrein tot aan je klimmassief. Vervolgens de spannende afdaling van een klif van meer dan 100m, zonder dat die rappelpiste geëquipeerd is, onderweg maak je al je eigen tussenrelais. Uiteindelijk hang je vlak boven de golven aan een zandlopertje (je touw smaakt naar zeewater) en begint de beklimming over maagdelijke kalkrots. Geen haken om je de weg te wijzen, maar wat een belevenis! Een uitgebreid verslag volgt na onze terugkeer.
Valle dell Orco : Multipitch paradise
november 13, 2009
Dit gebied kan beschouwd worden als het italiaanse Yosemite. In 1975 besloten enkele Italiaanse klimmers de term “aid climbing” als taboe te beschouwen. Het vrijklimmen in Europa was geboren!! Wat hieruit volgt zijn prachtige routes als “Il diedro Nanchez” , “solo Nascente” en nog vele andere vette lijnen. Vermits wij maar 3 dagen konden klimmen, en het aanbod aan routes zo oneindig groot is moesten we wel een keuze maken. We besloten om ons in Noasca te vestigen. Dit dorpje herbergt een café en een soort jeugdherberg, meer dan dit is er hier niet aanwezig. Maar meer dan bier, slapen en eten heeft een klimmer toch niet nodig? Of toch een wand mag natuurlijk ook niet ontbreken! De eerste dag werd er geklommen op de wand vlakbij het dorp. Hier vooral dalklimmen, maar wat een mooie lengtes!
Bram - Valle dell Orco
De behaakte lengtes worden afgewisseld met lengtes in barsten die dan weer zelf af te zekeren zijn. Maar dit was slechts een opwarmertje voor wat nog zou komen : “Il Caporal” dit is één van de voornaamste, zoniet dé voornaamste wand van het massief. Eens onderaan de wand heb ik veel mondjes zien opengaan. Je zou voor minder een wauw gevoel krijgen als je onder aan deze wand staat, 300m recht omhoog en perfecte barsten in het vizier. Yihaa!!! Hiervoor kwamen we! De 4 cordées verspreidden zich over 2 routes. De ene werkte zich in de hoekversnijding van” diedro nanchez” naar boven en kwam bijna spontaan klaar in elke lengte. De anderen klommen ”rattle snake” en beleefden enkele stressmomenten doordat ze een cam nr 4 vergaten, en zo 20 m 6b zonder tussenzekering klommen. De prachtige omgeving die gekenmerkt werd door besneeuwde toppen, de herfstkleuren van de bomen en een flinke portie zon maakte het plaatje compleet.
We’ll be back soon !
Jasper - Rattle Snake
Info over het klimgebied
Verblijf : Indien je in Noasca verblijft kan je slapen in de gite van het Parc National du Grand Paradis. Zoals op de meeste plaatsen in Italië is het echt superlekker eten.
Afstand : Ongeveer 11u rijden vanaf Brussel.
Klimniveau : Het klimniveau situeert zich voornamelijk in de 6de en 7de graads. Een algemene opmerking is de strenge quotatie!
Topo : Er is een uitstekende topo voorhanden. Rock paradise genaamd. Deze wordt niet meer uitgegeven, maar er zal wel een nieuwe verschijnen midden volgend jaar. Hij is in het Italiaans, een kleine notie Italiaans kan dus geen kwaad om hieruit de meest nodige informatie te halen. Een online topo is te vinden op volgende link http://www.sportorco.it/index.htm
Rock Paradise
Bier : Te verkrijgen in het plaatselijk café. Hier is ook de meest up to date topo aanwezig. Indien je voor een stevig ontbijtje wil gaan bestel dan gewoon een ‘Ciocolatta calda’. Deze heeft meer weg van pudding en is een stevig calloriebommetje.
Een uitgebreide fotopagina van Valle dell Orco en Corsica komt één van de volgende dagen online.
Nelson - Diedro Nanchez
Tomasz Humar in Nood
november 13, 2009
De Sloveense topalpinist Tomasz Humar zit in een penibele situatie op de zuidwand van de 7227m hoge Langtang Lirung. Op 9 november heeft hij laatst contact gehad met een klimpartner in Slovenië, die op zijn/haar beurt de hulp inriep van het Alpine rescue center in Zermatt. Zij stuurde zo snel mogelijk een delegatie richting Nepal. Heb je connecties met Nepalese authoriteiten kan je het team mischien helpen:
“Our biggest challenge will be to arrange the permit for our pilot to fly a Nepalese helicopter. Sadly it seems difficult to convince the local authorities that our pilots are very experienced ‘longline-pilots’ (we fly up to 8000 sling load operations a year -cargo and human up to a length of 600 ft. lines). We have the skills and the currency to perform such extreme rescue missions in high altitude. So please if anyone can help us to convince the Nepalese authorities, contact us. Please let us try to save Tomaz.”
De wand die Tomasz probeerde te beklimmen
Meer info op www.bergredding.nl
Stephen Venables
november 12, 2009
Een van de zaken die werken in Engeland en Ierland intressant maken, is het overvloedig aanbod van klimliteratuur. Vele goede klimboeken worden er niet echt in het Nederlands vertaald of zijn moeilijk te vinden in België. Aan de overzijde van het kanaal vind je daarintegen in elke boekenwinkel weer iets nieuws. Deze keer botste ik op 2 prachtige boeken van Stephen Venables.
Zijn naam was ik al eerder tegengekomen in andere boeken. In zijn autobiografie ‘Higher than the eagle soars’ volgen we Stephen van hoe hij begon te klimmen tot zijn magnus opus, de beklimming met een klein team en zonder zuurstof, van de Kangshung wand op Everest. Zijn hele klimcarrière (die trouwens nog steeds niet gedaan is), ging hij op zoek naar eerste beklimmingen, voornamelijk in de Himalaya. Fantastisch om te lezen hoe hij 4 maanden op expeditie ging met enkele honderden ponden en zelf met de bus tot in India geraakte. Wat een gouden tijden moeten de jaren ’80 geweest zijn in die regio.
Higher than the eagle soars
Het tweede boek dat ik vond van hem is getiteld ‘first ascents’. Omdat hij lange tijd midden in de actie stond, heeft Stephen een ongelooflijke kennis van de klimwereld. In dit boek geeft hij een prachtig geïllustreerd verslag van alle belangrijke ‘eerste beklimmingen’ ter wereld. Niet enkel van 8000ers, maar gewoon elke beklimming die het niveau van de sport een stapje verder bracht. Van Josemite over de Drucouloir tot Baffin Island en Antartctica. Via dit boek leerde ik weer enkele nieuwe beauty’s kennen, klik maar eens op volgende links: Rakekniven, Mount Kailash (bedevaartsoord) en Stetind.
Nog iemand inspiratie nodig?
First Ascent
Mount Coach 3: stage graniet
november 9, 2009
Mount Coach 3 is terug van een prachtige stage multi-pitch graniet klimmen!
Op de planning was Corsica voorzien, door het slechte weer zijn we na enkele dagen doorgereisd naar Italië, namelijk Valle dell Orco. Voor ieder van ons was het nog onbekend gebied. Wat we ondertussen kunnen zeggen is dat dit dé droomplaats is in Europa voor multi-pitch graniet-barst-klimmen!
Info en een uitgebreid verslag volgen, hier alvast een voorsmaakje.
Corsica - Bavella
Valle dell Orco
Corsica - Bavella
Valle dell Orco
Mount Coach Car
Valle dell Orco
Bastia
Valle dell Orco
Met dank aan onze begeleiders en sponsors!
Afrikah
november 5, 2009
Nu al in Kaapstad, normaal ons einddoel maar sneller dan verwacht.
Na onze aankomst in Johannesburg zijn we direct naar het oosten van het land doorgetrokken, met de bus naar Nelspruit meerbepaald. Deze stad was ons vertrekpunt voor een weekje fietsen langsheen en door de Blyde river Canyon en langs het Kruger park, een van de grootste wildparken van afrika. In mooie Mount Coach stijl hebben we enkele gratis overnachtingen, maaltijden en zelfs een bezoek aan het Kruger Park meegemaakt.
Blyde River Canyon, © PaecKE
,Maar om van het vlakke Belgie direct over te schakelen op deze bergachtige streek was toch verdomd zwaar in de benen. Een vlakker terrein zou beter zijn om warm te lopen.
Dankzij een lift richting het zuiden fietsen we nu de andere kant op. van Kaapstad naar Johannesbrug. Zo krijgenwe de bijna 3000 meter hoge passen van Lesoto als laatste voorgeschoteld. Dat zal wellicht beter gaan.
Onze eigen Foto’s komen wel als we terug zijn.
Klimmen in Malta???
november 4, 2009
Klimmen op Malta?
Op Malta, daar valt toch niks te klimmen! Dat was de stelling waar ik rotsvast van overtuigd was. Niks blijkt echter minder waar. Malta is een rotsklimparadijs, zo bleek wanneer ik de driehonderd pagina tellende topo als ontbijt voorgeschoteld kreeg. Er wordt zowel aan sportklimmen, deep water soloing als aan bouldering gedaan. Het enige jammere is dat er weinig of geen lange multi-pitchen zijn, maar dat maakt het ‘cleane’ karakter van het sportklimmen dan weer goed. ‘Clean’? Inderdaad! In Malta wordt er ethisch verantwoord omgegaan met bolting. De meeste sportklimroutes zijn zelf af te zekeren. Hierdoor wordt er op Malta ook gebruik gemaakt van de, voor mij, nog steeds onduidelijke Britse manier van quoteren.
Volgende week vertrek ik voor een weekje klimmen naar Malta. Ik ben benieuwd!
Een verslagje volgt zeker later!
