nieuwe drytoolroute
februari 25, 2010
Zo gezegd zo gedaan. Terwijl de anderen gingen skiën, ging ik op pad naar het wandje. Een rappel stelde me instaat om de wand nog even grondig van dichtbij te bestuderen en de losse rommel eruit te zwieren. Ik keek ook al eens goed waar eventueel pitons geslaan moesten worden. Dat mijn route via de schuin naar boven lopende barst zou gaan dat stond vast. Want in de barst kun je friends kwijt en ik wou het slaan van pitons tot een minimum beperken. Bij gebrek aan goede barsten voorzag ik de onderste 8 m van 3 pitons, alsook het stuk boven de barst werd van 3 pitons voorzien. Het niveau schat ik op M6.
Is het voor ijsklimmen te warm, te lawinegevaarlijk, of wil je gewoon eens drytoolen, ga dan zeker eens een kijkje nemen.
je brengt best het volgende mee :
- De kleine camalots van BD, C4 (van nr. 0.4-1 )C3 (nr.2)
- Een touw van 60 meter
- en wat setjes
Onderaan de wand, deden we nog een leuke traversée genaamd Hot Marijke. Deze begint ongveer in het midden van de wand en gaat tot helemaal links
Cape Rocks
februari 25, 2010
Afgelopen zondag met prachtig weer vertrokken met de DC3 en vlot onze aansluiting in Novo gehaald, met de Iljoesjin terug naar Kaapstad. De vlucht met de DC3 was memorabel, de piloten van ALCI waren goedgezind en deden twee rondjes over de basis, alvorens naar Novo te vliegen. Ook onderweg prachtig zicht op de bergen en zelfs de granieten spires van Ulvetanna en Holvetanna gezien. Ene Sam Baugey, die we al op Khan Tengri ontmoet hadden, zat met een hoop haulbags op de Iljoesjin. Benieuwd wat die daar uitgespookt heeft.
Na een rare nachtvlucht met de Iljoesjin, maandagochtend geland in Kaapstad. Van -20°C naar +30°C. En dan een vreemde wereld om terug aan te wennen; files, lawaai, gsm’s, mensen en drukte, betalen voor alles wat je doet, de wc doorspoelen na gebruik… en regen. Het was tot gisteren namelijk niet al te best weer.
Eergisteren een auto gehuurd en naar Kaap de Goede Hoop gereden. Was een winderige maar leuke uitstap, zee en groen. De krachtige wind zorgde voor goed surfweer. Ik geloof dat Yannick daar ook een adept van is. Zelf heb ik mijn jonge jaren nog gewindsurft. Maar sinds ik het klimmen ontdekt heb…
Ja, klimmen is toch meer mijn ding. Gisteren was het dan zover, een onverwachte dag met mooi weer, maakte het mogelijk om de Tafelberg nog eens te beklimmen. Eerst twee uur omhoog stappen, windstil en bloedheet, recht onder de kabelbaan… maar dan gelukkig in een fris windje en deels in de schaduw een prachtige multipitch geklommen, Jacob’s Ladder.
Tafelberg is ongerept klimgebied, in die zin dat er absoluut geen uitrusting aanwezig is, alles is puur natuur op friends en klemblokken. Die heb ik gelukkig mee, alleen voelt het wat raar zonder helm, die heb ik niet mee. Na 5 touwlengtes van uitzonderlijk knappe zandsteen, op de top van de tafel, waar we nog kunnen genieten van een pint en een zonsondergang om u tegen te zeggen, boven de wolken.
Morgen thuis!!! Anneke, ik kijk er naar uit je te zien!
Sanne

























