Het was weer een tijdje geleden dat ze mooi weer voorspelden in de Alpen. In plaats van Sean Connery één of andere moord in een klooster te zien oplossen, besloten Maxime en ik (Olivier De Deken) om afgelopen weekend onze tijd beter te spenderen in de Alpen. Na wat wikken en wegen (door de hoge regenval waren sommige routes uit conditie geraakt) hadden we besloten om ons geluk te gaan beproeven op Envers Des Aiguilles in Chamonix. Door de vermoeidheid (de nacht was redelijk kort te noemen) en het extra bivak gerief in de rugzak (de hut ging van bemand naar onbemand terwijl we er zaten) was de aanloop toch wel vermoeiend te noemen. Maar de beloning zou er wezen.
Olivier in de eerste lengte van "Au nom de la Rose"
Maxime start in de eerste lengte
Ons oog was gevallen op de route “Au nom de la rose” (ED, 350m, 7a+ max, 6b+ obligatoire?) op de 1ère Pointe des Nantillons. Toen we onderaan de wand stonden bleek dat de rimaye er ongeveer 2m breed was. Niet getreurd of gepanikeerd, want een beetje meer rechts konden we wel aan de wand. Het was dus enkel maar een kwestie van tot de route te traverseren. Toch met enige nervositeit in het bloed begon ik aan de route en werd onmiddellijk onthaald door een prachtige (maar toch wel best pittige) eerste lengte. Vooral de allereerste passen die waren vrijgekomen door het smelten van de gletsjer waren heel slecht (tot niet) te zekeren en moeilijker gequoteerd dan beschreven in de topo… Maar we waren wel opgewarmd!
Olivier halverwege in de 4de lengte
Na deze eerste lengte klommen we via een mooie 6c, met technisch voetwerk naar de eerste grote uitdaging, de 7a+ lengte. Dit bleek een mooi dal, waar je maar beter op je voeten lette (de handen hadden toch niet echt veel), gevolgd door een kort maar heel atletisch dak. Deze stijl zijn we gelukkig meer gewoon en klommen beide hier heel vlot door. Na deze lengte vatte Maxime de volgende 6c aan die hem door het nodige jammen en dülfferen van een eerste in een tweede barst wist te brengen om dan te eindigen in een dièdre. Deze lengte was voor ons beide de zwaarste van heel de route maar… subliem mooi !
In lengte 5 en 6 (7a en 6b) konden we rekenen op een paar krachtige passen, dièdres en barsten, om zo tot een zeer mooie plaat op een pilaar lengte 7 te komen (6c). Deze bracht ons, op een luchtig afgezekerde manier en via een mooie hoekomgang tegen het einde van de route aan de basis van de 8ste lengte.
De 8ste ongelooflijke lengte : luchtig barstklimmen
Voor deze lengte hadden we speciaal 2 Cam’s nummer 4 meegesleurd, want er wachtte ons een extreem mooie (vanaf de tweede helft van de route best brede) en zware hoekversnijding (6c+). De ontlading na deze lengte was zowel bij Max (die de lengte voorklom) als bij mij best groot… We zouden de route halen! Maar ja, de punten worden pas aan de meet verdeeld, dus toch nog even ons hoofd koel houden om door de best nog technische 6c plaat van de voorlaatste lengte te komen.
Olivier aan't "jammen"
Voldaan boven
Via een laatste 6a lengte kwamen we moe maar zeer voldaan op de top aan. We hadden gedaan waar we voor gekomen waren!
Voor zondag hadden we niet echt iets gepland, maar we wilde graag nog iets eenvoudiger en korter gaan “doorcruzen” alvorens de afdaling aan te vatten. Onze keuze kwam daardoor op de route “Le Piège” (TD+, 200m, 6b+ max, 6a obligatoire) op de Tour Verte. Zoals beschreven in de topo konden we rekenen op een lijn die heel luchtig was, veel barsten en enkele dièdres bevatte en een korte plaat-sectie. Kwam het door de vermoeidheid van de dag ervoor, of loog de naam van de route er gewoon niet om, maar het kopje moest er ook hier sterk bijblijven. Een goede ambiance maakte van deze route een heel mooie afsluiter van een uitermate geslaagd weekend “op en af Cham” !
Maxime in de start-variant van "Le Piège"
Voor de statistieken:
Au nom de la Rose ED, 350m, 7a+, 6b+ obligatoire (6b+, 6c, 7a+, 6c, 7a, 6b, 6c, 6c+, 6c, 6a)
Het niveau 6b+ als obligatoire is toch wel optimistisch gequoteerd .
Le piège TD+, 200m, 6b+ max, 6a obligatoire ( 6b+, 6a+, 6a, 6a+, 5c, 5c)
Tekst: Olivier De Deken
Foto’s: Olivier De Deken & Maxime De Groote
